Aider Group przejmuje COMPA Mobility i Dansk Revision
Maciej Smogorzewski
Za wynagrodzenie za należności licencyjne i usługi techniczne wypłacane przez polski podmiot na rzecz spółki indyjskiej musisz zapłacić tzw. podatek u źródła (WHT), zgodnie z art. 13. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, zawartej między Polską a Indiami, pomimo posiadania przez podmiot polski certyfikatu rezydencji od spółki indyjskiej.
Aider Polska
W świetle art. 21. ust. 1. Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – podatkiem u źródła opodatkowane są usługi z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze.
Usługi uzyskane od nierezydenta i mieszczące się w katalogu usług określonych w powyższym artykule podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 20% kwoty tych należności i koniecznością ich zapłaty do właściwego podmiotowi urzędu skarbowego.
Warto jednak pamiętać, że zgodnie z obowiązującymi przepisami podatnicy mogą zastosować certyfikat rezydencji (zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika) w celu obniżenia stawki podatku lub jego niepobierania.
Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania to dwustronna umowa międzynarodowa zawierana przez poszczególne kraje, służąca uregulowaniu zasad opodatkowania dochodów osiąganych przez nierezydentów według stawek określonych w tej umowie.
Płatnik może zastosować stawkę podatku dochodowego, która wynika z umowy lub nie pobierać podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Musi on jednak pamiętać, aby taki zapis był określony zapisami w umowie. Nadrzędne znaczenie dla skorzystania z umowy ma certyfikat rezydencji, który kontrahent zagraniczny zobowiązany jest przedłożyć polskiemu partnerowi, czyli płatnikowi podatku u źródła.
Umowa polsko-indyjska na gruncie unikania podwójnego opodatkowania jest umową szczególną pod względem zasad dotyczących opłat z tytułu należności licencyjnych i usług technicznych.
Zgodnie z art. 13. umowy określenie „należności licencyjne” to wszelkiego rodzaju należności otrzymywane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania wszelkich prawa autorskich.
Wliczamy w nie:
„Opłaty za usługi techniczne” stanowią natomiast opłaty inne, niż wymienione w art. 15 i 16 umowy (wolne zawody i praca najemna), będące wynagrodzeniem za usługi menadżerskie, techniczne lub doradcze (włącznie z dostarczaniem usług personelu technicznego lub innego personelu).
Należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne, powstające w umawiającym się państwie, opodatkowane są w Polsce podatkiem dochodowym nie wyższym niż 15% kwoty brutto takich opłat. Postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania obowiązują płatnika do dochowania należytej staranności przy weryfikacji zastosowania stawki podatku innej, niż krajowa. Warunkiem zastosowania stawki 15% opodatkowania jest posiadanie certyfikatu rezydencji od kontrahenta z Indii.
W przypadku braku certyfikatu rezydencji podatnik zobowiązany jest do pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia należnego dostawcy zgodnie z przepisami krajowymi. Jeżeli usługi świadczone przez kontrahenta z Indii kwalifikują się pod katalog usług wymienionych w art. 21. ust .1. Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednostkę obowiązuje zapłata zryczałtowanego podatku u źródła w wartości 20% kwoty wynagrodzenia.
Źródła:
Autor:
Aneta Staniec-Kądziela, Starsza Księgowa w Aider Polska (MDDP Outsourcing)
Maciej Smogorzewski
Kinga Miszyn
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Renata Wilczura
Księgowość
Paulina Stolarska
Maciej Smogorzewski
Kinga Miszyn
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Renata Wilczura
Księgowość
Paulina Stolarska