Aider Group przejmuje COMPA Mobility i Dansk Revision
Maciej Smogorzewski
Rozwój usług sprzedawanych na odległość jest coraz bardziej dostrzegalny. Wraz z nim zarówno osoby fizyczne jak przedsiębiorcy coraz częściej korzystają z możliwości zakupów internetowych. Bogata oferta sprawia, że wybór nie należy do łatwych, dlatego coraz częściej decydujemy się na zakup voucherów. W związku z coraz bardziej popularną tego typu formą zakupu podarunku dla czy to klientów firmy, czy jej pracowników- w poniższym artykule skupimy się sprzedaży voucherów w kontekście podatkowym.
Aider Polska
Określenie voucher jest odpowiednikiem sformułowania bon, przez które zgodnie z art. 2 pkt 41 ustawy o VAT rozumie się: „instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu”.
Ustawodawca wprowadził również określenia emisji bonu oraz transferu bonu. Emisja oznacza pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu, natomiast transfer to emisja bonu oraz każde przekazanie – sprzedaż bonu po jego emisji. Dodatkowo wskazany został podział bonów na:
Ze względu na powyższy podział, obowiązek podatkowy VAT powstaje w różnych okresach. Bon jednego przeznaczenia podlega opodatkowaniu już w czasie jego transferu czyli sprzedaży, jeżeli spełnione są następujące warunki:
Przyjętą zasadą jest, że moment przekazania bonu jest traktowany jako świadczenie usług lub dostawa towarów, a samo wykonanie usługi lub wydanie towaru nie podlega odrębnemu opodatkowaniu. W sytuacji gdy przesłanki te nie zostaną spełnione mamy do czynienia z bonem różnego przeznaczenia. W momencie wprowadzenia go do obiegu nie jesteśmy w stanie jednoznacznie stwierdzić na jaki towar lub usługę zostanie wykorzystany. Obowiązek podatkowy w tym przypadku powstanie dopiero w chwili dostarczenia towaru lub zrealizowania usługi, samo wydanie bonu jest neutralne z punktu widzenia podatku VAT. Niewykorzystany w terminie bon uważa się za zrealizowany w dacie upływu terminu jego ważności.
Sprzedaż voucherów powinna zostać odpowiednio udokumentowana. W sytuacji gdy voucher będzie dotyczył konkretnego towaru bądź usługi, powinniśmy udokumentować taką sprzedaż paragonem lub fakturą. W sytuacji gdy nie znamy przeznaczenia wartości sprzedanego vouchera – wystawianym dokument jest nota księgowa, inaczej zwana notą obciążeniową.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt. 1 ustawy o PDOP (i art. 14 ust. 3 pkt 1 ostawy o PDOF) „ Do przychodów nie zalicza się: pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych (…)”. A zatem moment sprzedaży voucherów nie powoduje rozpoznania przychodu, a ich wartość traktowana jest jako wpłata na poczet przyszłych dostaw towarów i usług. Taką operację ujmujemy na koncie „rozliczeń międzyokresowych przychodów”. Niezależnie od tego czy sprzedaż dotyczyła bonu SPV czy MPV, to obowiązek podatkowy powstaje w dacie wykorzystania bonu poprzez faktyczne nabycie towarów lub usług. W sytuacji, gdy bon podarunkowy nie zostanie zrealizowany w terminie to obowiązek podatkowy powstanie na koniec okresu rozliczeniowego – w dacie, w której traci on ważność. Okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 12 miesięcy.
Podsumowując transfer bonów różnego przeznaczenia rodzi obowiązek podatkowy na gruncie podatku VAT i podatku dochodowego w tym samym okresie rozliczeniowym – w dacie wykorzystania bonu. Natomiast podatkowe rozliczenie bonu jednego przeznaczenia zostanie ujęte w różnych okresach rozliczeniowych. Na gruncie podatku VAT już w momencie sprzedaży, a w podatku dochodowym dopiero w dacie jego realizacji.
Podatnik korzystający z kasy fiskalnej może skorzystać z pewnych uproszczeń przy rozliczaniu bonów SPV. Zgodnie z art. 12 ust. 3g Podatku dochodowego od osób prawnych (i analogicznie art. 14 ust. 1j ustawy o Podatku dochodowym od osób fizycznych), „w przypadku pobrania wpłat na poczet dostawy towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstanie przychodu podatnik może uznać dzień pobrania wpłaty”. Wybierając taki sposób opodatkowania, należy powiadomić o tym Urząd Skarbowy oraz stosować go przez cały rok podatkowy.
Autor:
Marta Rawska, Księgowa w warszawskim biurze rachunkowym MDDP Outsourcing
Więcej o outsourcingu księgowości dla firm.
Maciej Smogorzewski
Kinga Miszyn
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Renata Wilczura
Księgowość
Paulina Stolarska
Maciej Smogorzewski
Kinga Miszyn
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Klaudia Kumek
Księgowość
Renata Wilczura
Księgowość
Paulina Stolarska